استفاده روزمره از ابزارهای هوش مصنوعی (مانند ChatGPT، Claude و غیره) برای نوشتن ایمیل، کدنویسی یا مشورت، بسیار رایج شده است. اما این راحتی نباید باعث فراموشی یک اصل حیاتی شود: هر چیزی که تایپ میکنید، ذخیره میشود.
این دادهها ممکن است برای آموزش مدلها استفاده شوند، روی سرورهای شرکت سازنده باقی بمانند یا در نشتهای اطلاعاتی افشا شوند. این موضوع برای کاربرانی که در محیطهای با نظارت شدید و سانسور (مانند ایران) فعالیت میکنند، اهمیت و حساسیت دوچندانی دارد.
🔴 ۱. اطلاعات هویتی و شناسایی
هرگز کد ملی، شماره شناسنامه، شماره پاسپورت، آدرس دقیق منزل یا شماره تلفن شخصی خود را وارد نکنید. افشای این اطلاعات میتواند منجر به سرقت هویت یا تهدیدات امنیتی جدی شود.
🔴 ۲. رمزهای عبور و اطلاعات ورود
شاید عجیب به نظر برسد، اما برخی برای عیبیابی فنی، رمز عبور، کلیدهای خصوصی (Private Keys) یا کدهای یکبارمصرف (OTP) خود را برای هوش مصنوعی ارسال میکنند. این کار را هرگز انجام ندهید. هیچ مدل زبانی برای کمک به شما به این اطلاعات نیاز ندارد.
🔴 ۳. اطلاعات مالی و بانکی
شماره کارت، شماره حساب، جزئیات تراکنشها یا رمز دوم باید کاملاً خصوصی بمانند. اگر قصد دارید بودجهبندی کنید یا صورتحسابی را بررسی نمایید، همیشه از اعداد فرضی و ناشناس (Dummy Data) استفاده کنید.
🔴 ۴. اطلاعات پزشکی حساس
اگرچه هوش مصنوعی میتواند در مورد علائم عمومی راهنمایی کند، اما هرگز نتایج دقیق آزمایشها، سوابق درمانی خاص یا نام داروهای حساس خود را همراه با مشخصات واقعی به اشتراک نگذارید. این دادهها در صورت افشا، میتوانند علیه شما استفاده شوند.
💡 راهکار امنیتی پیشنهادی:
همیشه قبل از ارسال پرامپت (Prompt)، اطلاعات حساس را با دادههای ساختگی جایگزین کنید (مثلاً به جای "علی محمدی با کد ملی ۱۲۳"، بنویسید "کاربر الف با شناسه X"). همچنین در صورت امکان، از تنظیمات عدم ذخیرهسازی تاریخچه (Privacy Mode) در پلتفرمها استفاده نمایید.
این دادهها ممکن است برای آموزش مدلها استفاده شوند، روی سرورهای شرکت سازنده باقی بمانند یا در نشتهای اطلاعاتی افشا شوند. این موضوع برای کاربرانی که در محیطهای با نظارت شدید و سانسور (مانند ایران) فعالیت میکنند، اهمیت و حساسیت دوچندانی دارد.
🔴 ۱. اطلاعات هویتی و شناسایی
هرگز کد ملی، شماره شناسنامه، شماره پاسپورت، آدرس دقیق منزل یا شماره تلفن شخصی خود را وارد نکنید. افشای این اطلاعات میتواند منجر به سرقت هویت یا تهدیدات امنیتی جدی شود.
🔴 ۲. رمزهای عبور و اطلاعات ورود
شاید عجیب به نظر برسد، اما برخی برای عیبیابی فنی، رمز عبور، کلیدهای خصوصی (Private Keys) یا کدهای یکبارمصرف (OTP) خود را برای هوش مصنوعی ارسال میکنند. این کار را هرگز انجام ندهید. هیچ مدل زبانی برای کمک به شما به این اطلاعات نیاز ندارد.
🔴 ۳. اطلاعات مالی و بانکی
شماره کارت، شماره حساب، جزئیات تراکنشها یا رمز دوم باید کاملاً خصوصی بمانند. اگر قصد دارید بودجهبندی کنید یا صورتحسابی را بررسی نمایید، همیشه از اعداد فرضی و ناشناس (Dummy Data) استفاده کنید.
🔴 ۴. اطلاعات پزشکی حساس
اگرچه هوش مصنوعی میتواند در مورد علائم عمومی راهنمایی کند، اما هرگز نتایج دقیق آزمایشها، سوابق درمانی خاص یا نام داروهای حساس خود را همراه با مشخصات واقعی به اشتراک نگذارید. این دادهها در صورت افشا، میتوانند علیه شما استفاده شوند.
💡 راهکار امنیتی پیشنهادی:
همیشه قبل از ارسال پرامپت (Prompt)، اطلاعات حساس را با دادههای ساختگی جایگزین کنید (مثلاً به جای "علی محمدی با کد ملی ۱۲۳"، بنویسید "کاربر الف با شناسه X"). همچنین در صورت امکان، از تنظیمات عدم ذخیرهسازی تاریخچه (Privacy Mode) در پلتفرمها استفاده نمایید.
