⭕   DigiM4u.com    تحلیل ما + اخبار 👇 📰

 

 

  

«بورس اوراق بهادار تهران» (Tehran Stock Exchange - TSE)، اصلی‌ترین و بزرگ‌ترین بازار سرمایه در ایران است که نقش حیاتی در تأمین مالی اقتصاد ملی و ایجاد نقدشوندگی برای دارایی‌های تولیدی ایفا می‌کند. این بازار شامل چندین تابلوی معاملاتی است؛ از جمله بازار اول و دوم برای سهام شرکت‌های بزرگ و متوسط، بازار پایه (فرابورس ایران - IFB) برای شرکت‌های کوچک‌تر، و همچنین بازارهای اختصاصی برای اوراق مشارکت، صکوک، گواهی سپرده و صندوق‌های سرمایه‌گذاری. بورس تهران به عنوان یک نهاد متمرکز و تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار، بستری رسمی برای معاملات هزاران نماد معاملاتی از شرکت‌های فعال در صنایع مختلف فراهم می‌آورد.

اهمیت استراتژیک بورس ایران در جایگاه آن به عنوان بزرگ‌ترین تجمع سرمایه در اقتصاد کشور و شاخصی کلان برای سنجش سلامت اقتصادی نهفته است. این بازار عمدتاً تحت سلطه شرکت‌های بزرگ دولتی و شبه‌دولتی در صنایع استراتژیک نظیر نفت، گاز، پتروشیمی، فولاد، مس، خودروسازی و بانکداری است که بخش عمده‌ای از ارزش کل بازار را تشکیل می‌دهند. بورس تهران با وجود چالش‌های ساختاری مانند تحریم‌های بین‌المللی، نوسانات ارزی، و تأثیرپذیری شدید از سیاست‌های دولت، همواره به عنوان یکی از اصلی‌ترین پناهگاه‌های سرمایه‌گذاری برای حفظ ارزش پول در برابر تورم برای میلیون‌ها سرمایه‌گذار حقیقی و حقوقی ایرانی عمل کرده است. این بازار فرصتی برای مشارکت در رشد صنایع بنیادین اقتصاد ایران و بهره‌مندی از سودآوری شرکت‌های بزرگ صادرات‌محور فراهم می‌آورد.

●●● تاریخچه بورس تهران و نوسانات شاخص

• بورس اوراق بهادار تهران در سال ۱۳۴۶ با هدف توسعه بازار سرمایه و تسهیل تأمین مالی شرکت‌ها تأسیس شد.
• در دهه ۱۳۵۰، شاخص بورس رشد تدریجی داشت و تعداد شرکت‌های پذیرفته‌شده افزایش یافت.
• پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، بورس با چالش‌هایی مواجه شد اما به فعالیت خود ادامه داد.
• در دهه ۱۳۷۰، اصلاحات ساختاری و قانونی در بازار سرمایه انجام شد و بورس رونق گرفت.
• در سال ۱۳۹۲، شاخص کل از مرز ۱۰,۰۰۰ واحد عبور کرد و رشد قابل‌توجهی را تجربه نمود.
• در سال ۱۳۹۸، بورس تهران یکی از بهترین عملکردهای جهانی را با رشد بیش از ۱۰۰ درصدی ثبت کرد.

• طبق آمارها در زمستان 1398 تعداد افراد فعال در بورس ایران به یک و نیم میلون نفر رسید و با بوق و کرنایی که در تلویزیون به راه افتاد و مطبوعات ایران بر آن دمیدند و نیز با دعوت مرتب مسئولان از مردم برای ورود به بورس و بازار سهام، در مرداد 1399 که اوج مشارکت جامعه برای ورود به بورس بود طبق آمارهای سایت های خبری، بیش از ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر افراد بدون تجربه و دانش از بورس، در مبادلات بازارسهام مشارکت کردند، تقریبا تمام این تازه واردان کسانی بودند که آمده بودند سهام بخرند تا در تورم بالای جامعه ارزش پولشان را که مرتب در حال کاهش بود حفظ کنند.

  پیش از این، مردم برای حفظ ارزش پول خود به سراغ شرکت‌های هرمی، ‌موسسات مالی غیرمجاز، بازار سکه و ارز رفته‌ بودند و ضرر پشت ضرر ... 

  متاسفانه در همین احوال و زمان بورس، تبدیل به قلک دولت شد همین موضوع به عامل اصلی تشکیل حباب بزرگ در بورس بدل گشت و این حباب پس از مدت کوتاهی با فشار بسیار زیاد فروش سهام از سوی دولت و حقوقی ها ترکید.

• در سال ۱۳۹۹، شاخص به سقف تاریخی ۲,۱۰۰,۰۰۰ واحد رسید و سپس وارد فاز اصلاحی شد.
• با توجه به ریزش شدید شاخص بورس که پس از شهریور 1399 اتفاق افتاد تعداد بورس بازان هم به شدت کاهش یافت آمار رسمی در این زمینه ارائه نشده است ولی با توجه به حجم بالای فروشندگان و کسانی که با دلخوری و انتقاد از دولت و بورس، سهامشان را با ضررهای هنگفت فروختند و از بازار بورس خارج شدند بیشتر از تعداد تازه واردان و بیش از 4 میلیون نفر برآورد میگردد.
• در تابستان 1400 تعداد علاقمندان به معامله در بورس تهران، به کمتر 2 میلیون نفر کاربر فعال و شاید هم یک میلیون نفر کاربر غیرفعال رسید تا در مجموع حدود سه میلیون نفر، پولشان در بورس پارک شود تا شاید در سالهای آتی اتفاق یا معجزه ای رخ دهد و ضررهایشان تا حدی جبران گردد، مسئولان در جریان مناظره های انتخابات 1400 ریاست جمهوری اقرارهایی به اشتباهات کردند ولی دیگر دردی از مردم دوا نمیکرد.
• در سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴، شاخص در محدوده ۱,۲۰۰,۰۰۰ تا ۲,۰۰۰,۰۰۰ واحد نوسان کرد.
• در سال ۱۴۰۵، شاخص کل به کانال ۵,۲۰۰,۰۰۰ واحد وارد شده و روند صعودی جدیدی را آغاز کرد.

🔸چالش : حجم تبادل رمزارزها 4 برابر بازار بورس

🔸طبق برآوردها در زمستان ۱۴۰۰، حدود 12 میلیون نفر در کشورمان دارای رمزارز بوده یا همچنان هستند که از این تعداد، 6 میلیون نفر در پلتفرم‌ها و صرافی‌های داخلی و حدوداً به همین میزان روی شبکه خارجی یا از صرافی‌های غیرایرانی استفاده می‌کنند.

🔸 با توجه به اینکه حاکمیت تلاش می‌کند ریسک فعالیت در حوزه رمزارزها را پایین آورد، باید به‌صورت موردی و با هدف مشخص وارد حوزه تنظیم‌گری و تدوین مقررات شویم و گام به گام جلو رویم تا مقصود، حاصل شود.