تفاوت کیف پول های حضانتی و غیر حضانتی چیست؟

کیف پول حضانتی (Custodial) چیست؟

یک کیف پول حضانتی به زبان ساده، کلیدهای خصوصی مربوط به دارایی رمز ارزی یک کاربر را نزد توسعه‌دهنده آن نگه می‌دارد (صرافی نگهدار) و امانت‌دار آن‌ها است. در عمل، کنترل دارایی به طور کامل در مشت سازنده والت است، هر چند نباید خلاف خواسته مالک دست به اقدام خاصی بزند. البته ممکن است این اتفاق (تصمیم‌گیری درباره سرمایه یک کاربر بدون دخالت وی) در صورت تلاش توسعه‌دهنده برای کلاهبرداری یا فشار از سوی دولت و نهادهای نظارتی، رخ بدهد! مانند بانکها...

بهترین کیف های پول ارزی حضانتی

کیف پول غیرحضانتی (Non-Custodial) چیست؟

کیف پول های غیر حضانتی (خود نگهدار) اختیار و کنترل دارایی را به خود کاربر می‌دهند و قرار نیست حضانت سرمایه وی بر عهده یک شخص ثالث قرار بگیرد. این یعنی هیچ نهادی قادر نخواهد بود ارزهای دیجیتال یک نفر را مسدود یا گوشه‌ای از آن را بدون اجازه کسر کند. البته این مسئولیت سنگینی است، چرا که در صورت از دست دادن اثبات مالکیت دارایی (کلید خصوصی) هیچ راه برگشتی وجود ندارد. مانند کیف پول تراست والت Trust Wallet و ترون والت و یا اتمیک و همچنین کوینومی

بهترین کیف پولهای حضانتی

مقایسه کیف پول های حضانتی و غیر حضانتی

کیف پول های حضانتی یا امانی (Custodial) ممکن است غیر ایمن به نظر برسند، بسیاری آن‌ها را به کیف پول های غیرحضانتی یا غیر امانی (Non-Custodial) ترجیح می‌دهند، چرا که معمولا استفاده از آن‌ها راحت‌تر است و مسئولیت کمتری دارد. اگر از کیف پول غیر حضانتی استفاده کنید، کلیدهای خصوصی والت فقط و فقط در اختیار خودتان قرار دارند. اما در کیف پول‌ های حضانتی کنترل کلیدهای خصوصی بر عهده یک موجودیت دیگر، مثلا یک صرافی ارز دیجیتال، است.

قبل از شروع خرید و فروش یا مخصوصا ترید ارزهای دیجیتال، باید از بین دو دسته‌بندی کیف پول های امانی یا غیر امانی دست به انتخاب بزنید. با درک تفاوت این دو، بهتر قادر به انتخاب خواهید بود.

تفاوت کیف پول های حضانتی و غیرحضانتی

در امور مالی مدرن، برای ارائه‌دهندگان خدمات مانند بانک‌ها مراقبت از دارایی‌های کاربران یک روش استاندارد است. در واقع آن‌ها «حضانت» دارایی شما را بر عهده می‌گیرند. به همین دلیل وقتی می‌خواهید از موجودی حساب بانکی خود پول برداشت یا به حساب دیگری پول واریز کنید، با وجود تعلق داشتن آن سرمایه به شما از نظر حقوقی، در واقعیت درخواست خود را ابتدا به بانک تسلیم می‌کنید تا این کار را برای شما انجام بدهد. بانک‌ها می‌توانند این خواسته کاربران را به دلایلی که به نفع مشتریان نیست رد کنند و اجازه برداشت از حساب یا واریز پول را صادر نکنند! در کیف پول های ارز دیجیتال حضانتی نیز وضعیت مشابه است و امکان رخ دادن چنین مشکلی وجود دارد، به همین دلیل علاقه به استفاده از کیف پول های غیر حضانتی روز به روز بیشتر می‌شود.

علاوه بر آن، حتی زمانی که یک ارائه‌دهنده خدمات مالی مثل یک بانک سنتی در تلاش است تا از حقوق حضانت مشتریانش با حسن نیت حمایت کند، عوامل خارجی آن‌ها را مجبور به انجام اعمالی مخالف منافع مشتریان خواهند کرد. به عنوان نمونه ممکن است یک دولت با هدف کاهش سرعت بالا رفتن تورم، بانک‌ها را مجبور به محدود کردن برداشت از حساب برای مشتریان خود کنند. چنین اتفاقی تا کنون در سطح وسیع در کشورهای آرژانتین و یونان رخ داده است. نمونه دیگر که متاسفانه گریبان‌گیر ایرانیان زیادی شده، مجبور شدن بانک‌های خارجی به عدم سرویس‌دهی به کاربران ساکن کشورمان و از آن بدتر مسدود کردن دارایی‌های آن‌ها است. با توجه به متمرکز بودن برخی بسترهای ارائه خدمات کریپتویی ممکن است چنین اتفاقاتی برای دارایی‌های رمز ارزی نیز رخ بدهد، در نتیجه مزیت کیف پول های غیر حضانتی نسبت به والت های حضانتی مشخص می‌شود.

با ظهور سیستم‌های انتقال پول غیر متمرکز مبتنی بر بلاک چین بعد از تولد بیت کوین، برای اولین بار امکان ارائه خدمات مالی «غیر حضانتی» در مقیاسی گسترده فراهم شد. در این مدل کاربر همیشه حضانت کامل (تملک) دارایی‌های خود را در اختیار دارد و از ارائه‌دهنده خدمات مثلا شبکه بیت کوین یا اتریوم صرفا به عنوان رابطی برای مدیریت آسان سرمایه استفاده می‌کند. البته ظهور سرویس‌های جدید مثل صرافی‌های متمرکز مرسوم (نظیر بایننس، کوکوین یا کوینکس) اصل اساسی استفاده از یک پول غیر قابل کنترل را زیر سوال برده است، به طوری که حین استفاده از صرافی‌ها در واقع حضانتی سرمایه خود را به آن‌ها می‌دهید، هر چند شبکه ارز دیجیتال مورد استفاده غیر متمرکز است. در هر صورت آن‌ها می‌توانند به اختیار خود یا تحت فشار دولت‌ها اقدام به هر کاری کنند! اما در کیف پول های غیر حضانتی بر خلاف والت های حضانتی چنین چیزی امکان‌پذیر نیست.

مقایسه انواع اختیار در کیف پول ارزی

معرفی، مزایا ، معایب ، تفاوتها و ریسک ها

حین استفاده از یک کیف پول غیر حضانتی نظیر تراست والت Trust Wallet ، اتمیک ATOMIC والت، متامسک MetaMask، لجر نانو ایکس یا دیگر والت‌ های نرم افزاری و سخت افزاری مشابه، نیازی به کسب اجازه نیست. این برخلاف روند ثبت نام در بانک‌های سنتی و حتی صرافی‌های رمز ارزی است که از شما اطلاعاتی هویتی می‌خواهند. در والت های غیر حضانتی هیچ فرآیندی به منظور بررسی و تایید حساب وجود ندارد و استفاده از برنامه کاملا ناشناس است. به همین دلیل هر کسی در دنیا می‌تواند برنامه را دانلود و بلافاصله شروع به استفاده از آن کند. علاوه بر عدم مشخص شدن هویت، در کیف پول های غیر حضانتی فقط شما به سرمایه‌تان دسترسی دارید. در نتیجه ارائه‌دهنده خدمات، دولت یا هر شخص و سازمان دیگر قادر نیست به تشخیص خود، شما را از برداشت یا واریز پول منع کند.

مشکل فقط فشار دولت‌ها و نهادهای نظارتی یا اقدامات خودخواسته بانک‌ها و صرافی‌ها نیست. برخی مواقع کاربران قربانی غفلت و کم‌کاری سرویس‌دهنده می‌شوند. به عنوان مثال با هک شدن یک بانک یا صرافی سرمایه مشتریان از بین خواهد رفت، در حالی که خودشان در این اتفاق هیچ تقصیری نداشته‌اند. اما وقتی از یک کیف پول غیر حضانتی استفاده می‌کنید، می‌توانید تمام اقدامات امنیتی ضروری را به کار ببندید، چون همه مسئولیت بر عهده خودتان است.

مزایای کیف پول حضانتی

ممکن است خود کاربر نسبت به رعایت یک سری نکات امنیتی کوتاهی کند، اما در صورتی که سازنده یک کیف پول امانی به درستی برنامه را پیاده کرده باشد، از طرف کاربر تمام نکات امنیتی لازم را رعایت می‌کند. نداشتن استرس از هک یا سرقت شدن گوشی یا گم کردن عبارت بازیابی، برای یک سری کاربران آرامش خاطر به ارمغان‌ می‌آورد. از طرفی دیگر کارکرد حضانتی یک کیف پول کار با آن را بسیار ساده و سریع می‌کند، به طوری که در مقایسه با والت های غیر حضانتی با سرعت بیشتری قادر به مبادله ارزهای دیجیتال خواهید بود.

کاربران معمولا نسبت به مسائل امنیتی بی‌توجه هستند و به عنوان نمونه، مخصوصا در دستگاه‌های اندروید، نرم افزارها را از منابع غیر رسمی هم دانلود می‌کنند. این رفتارها گوشی هوشمند، تبلت یا کامپیوتر دسکتاپ و لپ تاپ آن‌ها را در معرض خطر هک شدن قرار می‌دهند. اما سازنده کیف پول غیر حضانتی، اغلب با آگاهی نسبت به تمام مسائل امنیتی، به تمام نکات توجه می‌کند تا حافظه محل ذخیره‌سازی کلیدهای خصوصی در برابر حملات سایبری امن بماند.

یک نگرانی دیگر کاربران از دست دادن عبارت بازیابی مربوط به کیف پول های غیر حضانتی است که می‌دانیم اتفاقی برگشت‌ناپذیر است. اما خوشبختانه از یک والت امانی می‌توان به سادگی تمام وب سایت‌ها و وب اپلیکیشن‌های دیگر استفاده و در صورت فراموش کردن رمز عبور، مجددا آن را در ایمیل خود دریافت کرد.

مزیت بسیار مهم آن‌ها افزایش سرعت انجام اعمال مختلف مخصوصا ترید و مبادله ارزهای دیجیتال با یکدیگر است. اگر تا کنون از هر دو دسته صرافی‌های متمرکز و غیر متمرکز استفاده کرده باشید، آسودگی استفاده از صرافی‌های متمرکز به عنوان بهترین مثال از کیف پول های ارز دیجیتال را بهتر درک خواهید کرد.

معایب و ریسک‌های کیف پول حضانتی

کیف پول های حضانتی با وجود آسودگی در استفاده، معایبی هم دارند که مخصوصا برای کاربران ساکن کشورهای تحت تحریم یا کاربران دارای سرمایه زیاد نگران‌کننده هستند. بزرگترین ایراد والت های امانی رمز ارز مدیریت شدن توسط یک شخص ثالث است؛ این موجودیت اختیار کامل دارایی‌ و فرآیندهای مربوط به آن را در مشت خود دارد و قادر است بدون مشورت و کسب اجازه از شما، اعمالی را انجام بدهد. به عنوان نمونه می‌توان به برداشت بخشی از پول یا بلوکه کردن کل آن اشاره کرد.

مشکل دیگر بیشتر کیف پول های حضانتی الزام کاربر به احراز هویت است. به عنوان نمونه اکنون بایننس، بزرگترین صرافی رمز ارزی دنیا، بدون احراز هویت به کاربران خدمات نمی‌دهد. این در حالی است که یکی از دلایل علاقه کاربران به رمز ارزها امکان ایجاد تراکنش به صورت ناشناس است. در نتیجه اجبار به ارائه مدارک هویتی با ذات ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده در تضاد است.

خطر نشت اطلاعات به خاطر نگهداری انبوهی از اطلاعات مربوط به کاربران در یک مکان مشخص یک ایراد دیگر کیف پول های حضانتی محسوب می‌شود. در صرافی‌های کریپتوکارنسی حجم زیادی از سرمایه‌ کاربران در کیف پول‌های سرد و کیف پول های گرم نگهداری می‌شود. اگرچه صرافی‌های قدرتمند و برتر دنیا چند لایه امنیتی برای محافظت از کلیدهای خصوصی در نظر می‌گیرند، اما در هر صورت هکرها شبانه‌روز برای نفوذ به آن‌ها تلاش می‌کنند تا شاید روزی به هدفشان برسند. به عنوان نمونه‌ای تلخ در تاریخچه کریپتوکارنسی باید به هک صرافی Mt. Gox در سال 2014 اشاره کنیم. از آن جایی که صرافی نام برده بالای 70 درصد تراکنش‌‌های بیت کوین را در آن زمان داشت، ضربه سنگینی به کل بازار ارز دیجیتال وارد شد.

ایراد دیگر وارد به والت های امانی یا غیر حضانتی اجبار برای اتصال به اینترنت برای انجام تمام کارها است. کیف پول‌ های حضانتی بر یک بستر آنلاین سوار هستند و کلید خصوصی در دستگاه کاربر ذخیره نیست، بنابراین در حالت آفلاین هیچ گونه دسترسی به کیف پول و دارایی‌های آن نخواهید داشت.

کدام کیف پول ها حضانتی یا امانی هستند؟

از جمله محبوب‌ترین کیف پول های حضانتی می‌توان به بایننس، کوکوین، فری والت و بلاک چین دات کام اشاره کرد. دو گزینه اول جزو محبوب‌ترین صرافی‌های ارز دیجیتال دنیا هستند که به طور طبیعی یک والت امانی نیز محسوب می‌شوند. گزینه سوم یک کیف پول دارای ورژن‌های متعدد از جمله موبایل و تحت وب است. نسخه آنلاین یا همان تحت وب فری والت یک کیف پول غیر حضانتی به شمار می‌رود.

یکی از تمایزات کلیدی در انواع کیف پول، تفاوت بین کیف پول‌های رمزنگاری حضانتی و غیر حضانتی است. تفاوت اصلی بین این گزینه ها امنیت بر راحتی و اینکه چه کسی مسئول ایمن سازی کلیدهای خصوصی کیف پول است.

با یک کیف پول حضانتی، شخص ثالث، مانند یک صرافی رمزنگاری، کلیدهای خصوصی کاربر را برای «امضا کردن» تراکنش‌های آغاز شده از طرف مالک نگه می‌دارد. کیف‌پول‌های حضانتی برای کاربرانی مناسب هستند که نمی‌خواهند در مورد امنیت زیاد سر و صدا کنند و بیش از حد نگران اعتماد شخص ثالث به کلیدهای خصوصی خود نیستند. به دلیل خطراتی مانند هک یا حتی ورشکستگی صرافی ها (که قبلاً اتفاق افتاده است)، به طور کلی توصیه نمی شود که مقادیر زیادی از ارزهای دیجیتال را در یک کیف پول نگهداری کنید.

برای کاربران پیشرفته‌تر رمزنگاری یا کسانی که می‌خواهند کنترل کاملی بر کلیدهای خصوصی خود داشته باشند، کیف پول‌های غیر حضانتی اغلب ترجیح داده می‌شوند. با یک کیف پول غیر حضانتی، دارنده تنها مسئول حفظ امنیت کلید خصوصی خود است. کیف پول‌های غیر حضانتی نیازی به اعتماد کاربر به شخص ثالث برای امنیت حساب ندارند، اما به مقدار قابل توجهی اعتماد به نفس نیاز دارند. به یاد داشته باشید، در صورت گم شدن یا به خطر افتادن یک کلید خصوصی، وجوه کاربر می تواند تخلیه شود یا غیرقابل بازیابی شود.