DigiM4u.com    تحلیل ما + اخبار 👇 📰    جستجو

بلاک چین مونرو یکی از پرحاشیه ترین و جنجالی ترین رمزارزهای موجود در عرصه بلاکچین است. این رمز ارز بدلیل ویژگی های امنیتی خوبی که دارد همواره مورد توجه و استقبال بوده است بطوریکه همواره یکی از 20 رمزارز برتر جهان رده بندی می شود. رمز ارز مونرو در سال ۲۰۱۴ در قالب یک بلاکچین متن باز شروع به کار کرد. 

می توان گفت اساس تکنولوژی بلاکچین این است که یک دفتر کل عمومی وجود دارد که تمام تراکنش های انجام شده روی آن ثبت شده و برای کاربران شبکه قابل مشاهده است. ولی بلاک چین مونرو با اندیشیدن تمهیداتی بگونه ای طراحی شده است که تراکنش های آن غیرقابل پیگیری و شناسایی باشند. به عبارت دیگر تمرکز اصلی مونرو بر روی حفظ حریم خصوصی کاربران و ایجاد فرصت برابر برای تمام افراد برای اجرای برنامه هایشان است.

 
ارز دیجیتال مونرو (XMR) به منظور محفاظت از حریم خصوصی و ناشناس ماندن، روی دو مفهوم مهم تکیه دارد: آدرس‌های مخفی و امضاهای حلقوی.


آدرس‌های مخفی (stealth addresses) :

این وبژگی، فرستنده را قادر می‌سازد تا برای هر تراکنش واحد از طرف دریافت‌کننده، یک آدرس عمومی ایجاد کند. اما، با این وجود دریافت‌کننده هنوز هم می‌تواند مانند بیت کوین از آدرس عمومی منفرد برای دریافت همه پرداخت‌هایش استفاده کند. هر کاربر مونرو یک کلید مشاهده خصوصی و یک کلید پرداخت خصوصی ایجاد خواهد کرد.

کلید مشاهده خصوصی به آنها اجازه می‌دهد همه تراکنش‌های مربوط به حساب خود را مشاهده کنند و کلید پرداخت خصوصی نیز مشابه با کلید خصوصی بیت‌کوین هست،یعنی برای پرداخت‌های مجاز مورد استفاده قرار می‌گیرد.


امضاهای حلقوی (ring signatures) :
امضاهای حلقوی، برگرفته از مفهوم کلی رمزنگاری است و به امضا دیجیتالی اشاره دارد که می‌تواند توسط هر عضوی از گروه که کلیدهای خصوصی،امضا شود. هنگامی که یک تراکنش XMR ایجاد می‌شود، کیف‌ پول مونرو شما حلقه‌ای از کلیدها برای سایر کاربران ایجاد می‌کند که از بلاکچین بیرون آمده‌اند.

با این فرایند،امکان تشخیص اینکه کلید چه کسی برای امضا استفاده شده، غیرممکن می‌شود که همین امر باعث ناشناس ماندن تراکنش می‌شود.
در ژانویه 2017، مونرو تراکنش‌های محرمانه حلقوی (RingCT) را معرفی کرد که ارزش تراکنش را نیز مخفی می‌کرد.


تاریخچه ارز دیجیتال مونرو (XMR)

شروع کار مونرو با انتشار وایت پیپر CryptoNote در سال 2012 آغاز شد. این مقاله توسط توسعه‌دهنده‌ای به نام نیکولاس وان سبرگن که هویت اصلی او مشخص نیست، منتشر شد. در این وایت پیپر، روش‌های رمزنگاری و نوع جدیدی از پول نقد الکترونیکی به نام «CrytpoNote» پیشنهاد شده بود.

در جولای 2012، بایت‌کوین (Bytecoin) به اولین رمز‌ارزی تبدیل شد که بر مبنای پروتکل CryptoNote راه‌اندازی شد.

سپس در سال 2014، فورک جدیدی از پایگاه کد بایت‌کوین ایجاد شد تا ارز جدیدی به نام Bitmonero  که امروزه به عنوان مونرو شهرت دارد.

مونرو یک موسس یا مدیرعامل واحد ندارد. یک تیم اصلی از توسعه‌دهندگان روی آن کار می‌کند که بیشتر آنها نیز ناشناس باقی مانده‌اند. یکی از این توسعه‌دهندگان که به اسم Riccardo Spagni (aka FluffyPony) شناخته می‌شود، مدعی اصلی مونرو بود که در دسامبر 2019 کناره‌گیری کرد. Spagni ابتدا در سال 2011 با استخراج بیت‌کوین درگیر رمزارزها شد و به این کار ادامه داد تا هم‌بنیان‌گذار Tari شد که روی زنجیره جانبی از مونرو متمرکز بود و بر توانمندسازی توکن‌های غیرقابل معاوضه (NFTها) تکیه داشت.

ارز دیجیتال مونرو (XMR) به عنوان یک پروژه‌ منبع باز، عمدتاً به کمک‌های جامعه توسعه‌دهندگان، تکیه داشت. صدها نفر در سراسر جهان با طرح‌های پیشنهادی و تأمین مالی از طریق سیستم سرمایه‌گذاری جمعی جامعه مونرو (CCS) از این پروژه حمایت می‌کنند.